فایل word مباني وپيشينه نظري تمرين و فعاليت بدني

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل word مباني وپيشينه نظري تمرين و فعاليت بدني کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

مبانی وپیشینه نظری تمرین و فعالیت بدنی

پایان نامه کارشناسی ارشد درباره تمرین و فعالیت بدنی

تمرین بدنی یا نرمش هر نوع فعالیت بدنی است که آمادگی جسمانی، تندرستی و سلامت کلی را افزایش داده یا حفظ می کند. به هرگونه فعالیت یا حركت بدن كه در اثر انقباض و انبساط عضلات اسكلتیایجاد شده،  نیازمند صرف انرژی است، فعالیت بدنی گفته می شود . گروه بندی انواع  فعالیت بدنی با توجه به تعریف آن بر اساس میزان زمان اختصاص یافته در طول روز را به انواع  فعالیت بدنی حین انجام کار، فعالیت بدنی حین نقل و انتقال و یا فعالیت بدنی بعنوان تفریح و استراحت گروه بندی می کنند. تعریفی دیگر از انواع فعالیت بدنی بر اساس احساس شدت وارد شده بر شخص و میزان تلاش وی درحین فعالیت می باشد، که به سه گروه فعالیتهای بدنی  سبک ، متوسط و شدید، براساسمیزانانرژی و اکسیژن مصرفشدهگروه بندی می شود(گرلید[1] و همکاران، 1996).

تمرین بدنی به دلایل مختلف از جمله تقویت عضلات و سیستم قلبی عروقی، کسب مهارت های تمرین بدنی، حفظ یا کاهش وزنو همچنین با هدف تفریح انجام می شود. تمرین بدنی منظم سیستم ایمنی بدنرا تقویت میکند و به جلوگیری از بیماری های فراوانیمانند بیماری های قلبی و عروقی، دیابت نوع 2 و چاقی مفرطکمک می کند. تمرین بدنی همچنین سلامت روانیرا بهبود می بخشد، به جلوگیری از افسردگی کمک می کند و باعث حفظ و بهبود اعتماد به نفسمثبت میشود. تمرین بدنی حتی باعث خوش اندامی و افزایش جاذبه جنسی فرد میشود که خود در بهبودِ بیشتر اعتماد به نفس موثر است. چاقی در کودکی، یک نگرانی در حال رشد جهانی است حال آن که تمرین بدنی به کاهش برخی از اثرات چاقی دوران کودکیو بزرگسالای مرتبط است(گرلید و همکاران، 1996).

تمرین قدرتی[2]،شیوه‌ی تمرینی خاصی است کـه در آن،مقاومت خارجی برای گسترش توانایی‌های عملکردی عضله،افزایش و کاهش داده می‌شود. به عبارت دیگر، تمرینات قدرتینوعی فعالیت بی هوازی است که طی آن از انقباض عضلانی برای افزایش قدرت و حجم ماهیچه‌ها استفاده می‌شودبرنامه‌های تمرین‌های قدرتی،شبیه هم نیستند و هدف‌های مشترکی نیز ندارند،چون هدف‌های تمرین،با نیازمندی‌های فردی ارتباط دارند.طرح برنامه‌ای مناسب همراه با نظارت هوشمندانه، تمرین مقاومتی را ایـمن،جالب توجه و مفرح می‌کند که برای کودکان لذت بخش خواهد بود.چنانچه تمرینات قدرتی به درستی به کار بروند، فواید زیادی در سلامتی کلی بدن همچون افزایش قدرت و سفتی استخوان‌ها، ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و رباط‌ها، بهبود عملکرد مفاصل، افزایش متابولیسم بدن، بهبود عملکرد قلب و تنظیم کلسترول بدن دارند(عیوضی، 1384).در ادامه به طور خلاصه انواع تمرین های قدرتی آورده شده است:

تمرین مقاومتی. اطلاق عنوان تمرین مقاومتی[3]تقریبا به همه‌ی انواع تمرین قدرتی امکان پذیر است. به صورت ویژه، به نوعی از تمرین‌های قدرتی گفته می‌شود که هر نوع تلاشی علیه نیرویی اعمال می‌شود که توسط مقاومت ایجاد شده است (مثلا مقاومت در برابر هل دادن، فشار داده شدن، کشیده شدن، یا خم شدن). تمرینات مقاومتی به منظور افزایش نیرو و اندازه‌ی ماهیچه‌های اسکلتی انجام می‌شوند.

تمرین وزنه‌ای. تمرینات وزنه‌ای[4]و مقاومتی شیوه‌های محبوبی در تمرینات قدرتی هستند که از جاذبه (با استفاده از وزنه و دمبل) برای انقباض ماهیچه بهره می‌برند. هر شیوه ماهیچه را به شکل متفاوتی تحت تاثیر قرار می‌دهد. تمرین وزنه‌ای مقاومت حداکثری را در قسمت مفصلی که حرکت آغاز می‌شود فراهم می‌آورد. در مقابل، تمرین مقاومتی، مقاومت بیشتری را در انتهای حرکت فراهم می‌کند(عیوضی، 1384).

تمرینات استقامتی یا فعالیت‌های استقامتی طیف گسترده‌ای از رویدادهای ورزشیهمانند رقابت‌های قایق‌سواری (در حدود 6 دقیقه) تا دو ماراتون (در حدود 2–3ساعت) و حتی برخی از مسابقات دوچرخه‌سواری (در حدود 4 ساعت) را در برمی‌گیرد. گرچه مدت این رویدادها متفاوت است، اما منابع تولید ATP در آن‌ها غالباً توسط سیستم هوازی تأمین می‌گردد؛ بنابراین بیشتر تمرینات استقامتی انجام شده توسط این ورزشکاران در طبیعت قابل‌مقایسه هستند(سماواتی شریف و سیاوشی، 1394).

فعالیت استقامت لازمه اجرای حرکتی بسیاری از رشته های ورزشی است. هر تمرین استقامتی بر پایه ساز و کار پیچیده ای بنا می شود که مهمترین آنها مراحل تهیه انرژی وکنترل آن است. بر این اساس، استقامت را ازنظر روانی به سه گروه کوتاه، متوسط و بلند مدت، تقسیم می کنند:

کوتاه مدت: فعالیت هایی که زمان اجرای آنها از 35 ثانیه تا 2 دقیقه است.

میان مدت: فعالیت هایی که زمان اجرای انها از 2 دقیقه تا 10 دقیقه است.

بلند مدت: فعالیت هایی که زمان اجرای انها از 10 دقیقه بیشتر است.

فعالیت های بلند مدت خود مشتمل بر چهار زیر گروه است :

  1. زمان اجرای 10 تا 35 دقیقه
  2. زمان اجرای 35 تا 90 دقیقه
  3. زمان اجرای 90 تا 360 دقیقه
  4. زمان اجرای 360 دقیقه به بالا

مسلما یک فردنمی تواند با آخرین شدت در زمان طولانی فعالیت داشته باشد. درنتیجه، در فعالیت های استقامتی کوتاه مدت، بخش زیادی از تارهای تند انقباض فعال بوده وانرژی لازم برای فعالیت بدنی از طریق روند غیر هوازی و از ذخایر موضعی عضله یعنی ATP،PC  و گلیکوژن تامین می شود.وجود  PC برای شروع فعالیت کوتاه مدت بسیار ضروری است.در فعالیت های استقامتی میان مدت، هر دو بخش از تار های تند انقباض وکند انقباض باید فعال بوده و انرژی لازم را همزمان از ساز و کار هوازی و غیر هوازی بدست آورد. لذا، دستگاه قلبی عروقی با دریافت بیشترین مقدار اکسیژن، متحمل فشار زیادی می گردد و افزایش استقامت بیشتری را در آن می توان دید.

در فعالیت های استقامتی بلند مدت، تارهای عضلانی با تکانش آهسته مسئول اجرا هستند. در این فعالیت ها از سوخت منظم گلیکوژن و اسید های چرب استفاده می شود، زیرا ذخایر انرژی موجود در عضلات برای اجرای فعالیت های بلند مدت، کافی نیست.اگر زمان فعالیت استقامتی خیلی طولانی شود، ظرفیت توزیع انرژی صرفا هوازی است و روند غیر هوازی هیچ نقشی ندارد یا اگر دارد ، بسیار ناچیز است(سماواتی شریف و سیاوشی، 1394).

واژ‌ هوازى‌به معناى حضور اكسیژن است.برعكس آن واژ غیرهوازىبه معناى‌ فقدان‌ اكسیژن‌ است.از دیدگـاه فـیزیولوژیست‌هاى ورزشـى، فعالیت‌هاى ورزشى هوازى به آن دسته از فعالیت‌هایى اطلاق مى‌شود‌ كه‌ فرایند تولید انرژى با حـضور اكسـیژن انجام مى‌شود.ازاین‌رو،آنها كاهش نسبى‌ شدت‌ فعالیت‌ و طولانى بودن زمان فعالیت را دو ویژگـى اصـلى فـعالیت‌هاى بدنى هوازى مى‌دانند.به همین دلیل‌، آمادگى‌ هوازى‌ به عنوان:«ظرفیت دریافت،انتقال و مصرف اكسـیژن» تـعریف مى‌شود و این بدان معنى‌ است‌ كه هر قدر توانایى فرد در دریافت اكسیژن از محیط و استفاده از آن در فـرایند مـتابولیسم‌ درونـ‌ سلولى بیشتر باشد،آمادگى هوازى وى برجسته‌تر است.آمادگى هوازى از طریق‌ فعالیت‌هایى‌ كه در آن عضله‌هاى بزرگ درگیر مـى‌شوند‌،مـثل‌ قدم‌ زدن،جاگینگ(تند‌ راه‌ رفتن یا نرم دویدن)، دوچرخه‌سوارى،شنا و سایر ورزش‌هایى كه استمرار مـتابولیسم را‌ مـیسر‌ مى‌سازد،گسترش مى‌یابد و حفظ مى‌شود(گائینی، 1384).

از‌ طرف دیگر، فعالیت‌هاى بدنى‌ غیرهوازى‌ شامل آن دسته از فعالیت‌هایى‌ مى‌شود‌ كه تأمین انـرژى آنـها از طریق ذخایر انرژى موجود در عضله‌ها تأمین مى‌شود‌ و امكان‌ استفاده از اكسیژن در حین‌ فـعالیت‌ و بـه‌ كار انداختن جریان‌ متابولیسم‌ درون سلولى میسر نیست‌.كم بـودن زمـان فعالیت و شدت فزایند فعالیت،از مشخصات فعالیت‌هاى بـدنى غـیرهوازى است.به دلیل‌ محدود‌ بودن ذخایر انرژیكى عضله‌ها،امكان ارائه‌ فعالیت‌ شدید براى‌ مـدت‌ طـولانى‌ مقدور نیست و در نتیجه‌،قطع یا كاهـش شـدت فعالیت در فـعالیت‌هاى ورزشـى غـیرهوازى ضرورى است تا بازسازى منابع انـرژى‌ ذخـیره‌ مجدداً فراهم شود.در مقایسه با‌ فعالیت‌هاى‌ ورزشى‌ هوازى‌، فعالیت‌هاى‌ ورزشى غیرهوازى بـا‌ مـحدودیت‌هاى‌ گسترده‌اى مواجه است.به همین دلیل،هـمواره براى بهره‌گیرى از ورزش به مـنظور تـقویت سیستم‌هاى مختلف‌ بدن‌ و پیشگیرى‌ از ابـتلا بـه عوارض و بیمارى‌ها و نیز استفاده‌ از‌ فعالیت‌هاى‌ بدنى‌ به‌ عنوان‌ یك روش درمانى،ورزش‌ها و فعالیت‌هاى هوازى مـدنظر بـوده است.كلی پژوهشگران و پزشكان در برنامه‌هاى خـود بـه ورزش هـوازى متوسل شده‌اند.ازاین‌رو، بـحث دربار ورزش‌هاى غیرهوازى كه حـوز‌ آن بـیشتر در ورزش قهرمانى مطرح است،كمتر مورد توجه محافل پزشكى و بهداشتى بوده است(گائینی، 1384).

فعالیت بدنی و ورزش برای دانش آموزان مزایای بسیاری دارد که از آن جمله می توان به دست یافتن به آمادگی جسمانی مناسب و همچنین یادگیری مهارت های ورزشی اشاره کرد. ورزش و فعالیت بدنی هدفمند یکی از قسمت های مهم زندگی دانش آموزان است. هیچ دلیل قانع کننده ای برای محروم ساختن دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی از ورزش و فعالیت بدنی وجود ندارد. مطالعات اندکی که در این مورد انجام شده، نشان داده است که ورزش و فعالیت بدنی برای دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی مزایای بسیاری دارند (اشراقی، کبیری،  سالک پور، 1394). شرکت در فعالیت های ورزشی علاوه بر جنبه بسیار مهم درمانی مزایایی دارد که عبارتند از:

برای دانش آموزان و جتی بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی، ورزش و فعالیت بدنی باعث می شود که آنان علاوه بر کار گروهی، نظم و هماهنگی و فعالیت هدفمند را نیز به طور موثر فراگیرند. فعالیت بدنی و ورزش به افزایش و بهبود کیفیت زندگی روزانه کمک می کند و سبب می شود که دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی بتوانند برای واکنش های رفتاری خود تصمیم های درست تری را اتخاذ کنند. همین عامل سبب کاهش حس نوامیدی، تنهایی و شکست در آنان می شود. از نظر روان شناسان به دلیل اینکه دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی در مقایسه با همکلاسی های خود بسیار احساس تنهایی می کنند، ورزش و شرکت در فعالیت های گروهی فرصت مناسبی برای غلبه بر این احساس است. از دیدگاه متخصصان ورزشی، علاوه بر مزایای مربوط به آمادگی و تناسب جسمانی، مراودات اجتماعی دانش آموزان یا ورزش افزایش می یابد. همین عامل باعث می شود تا آن ها عزت نفس و اعتماد به نفس خود را افزایش دهند(اشراقی و همکاران، 1394)

لینک کمکی